JW Roy vond de vrijheid in Amsterdam en de rock & roll bij Guus Meeuwis

door Edwin Ammerlaan - Revolver 14, maart 2008

Vincent Bijlo oordeelde ooit: “JW Roy heeft de mooiste, eenzaamste, maar ook troostendste en melancholiekste stem van Nederland.” Een fraaier compliment is niet denkbaar voor Jan Willem Roy (39), die al jaren aan de weg timmert als gewaardeerd sessiemuzikant en soloartiest. Jan Willem, JW voor fans en vrienden, bracht onlangs zijn gelijknamige, tevens zesde album sinds 1997 uit. Een fraaie en sfeervolle nederpopplaat met onmiskenbare americana- en rootsinvloeden, geproduceerd door multi-instrumentalist JB Meijers.

Terwijl het zuiden van Nederland carnaval viert, legt de uit Knegsel afkomstige Brabander in zijn Amsterdamse repetitieruimte uit dat hij de hoofdstad in zijn hart heeft gesloten. “Ik voel mij hier thuis. Vooral de vrijheid van denken staat mij aan. Brabanders zijn zelden positief over Amsterdam. Dat is vooral angst, denk ik. We doen ons graag voor als een bourgondisch volkje, maar ondertussen kijken we liever eerst de kat uit de boom. Misschien voelen we ons wat miskend en wellicht spelen ook voetbalsentimenten een rol.”

Op zijn laatste cd wordt de sympathieke Brabander bijgestaan door een solide band: BJ Baartmans, Gabriël Peters, Gerald van Beuningen, JJ Goossens. Gastoptredens zijn er van Guus Meeuwis en Ilse de Lange. Rick de Leeuw leverde een viertal songteksten. “Rick is een soulmate. We denken hetzelfde over muziek. Hij heeft er mede voor gezorgd dat ik nu in het Nederlands zing. De muziek die ik vroeger mooi vond, was allemaal Engelstalig. Toen ik in 2006 bij wijze van experiment een album (Laagstraat 443) in Brabants dialect opnam, kwam ik er achter hoeveel extra munitie je hebt als je de taal echt beheerst. Mijn woordenschat is in het Nederlands natuurlijk groter en bij het schrijven van liedjes hoefde ik opeens minder na te denken. De beslissing was snel gemaakt. Inmiddels merk ik dat mijn muziek meer impact bij het publiek heeft.”

Is Jan Willem niet bang om in het Vrienden van Amstel-circuit terecht te komen? "Ha, nee hoor. Er is een gebied tussen kleinkunst en entertainment. In dat segment zit ik ongeveer.” Roy’s agenda voor 2008 is vrijwel helemaal gevuld met optredens in het vaderlandse theater- en clubcircuit, inclusief hand-, span- en podiumdiensten voor Guus Meeuwis. “Ja, ik weet dat het in mijn scene niet hip is om te zeggen dat je soms geraakt wordt door de muziek van Meeuwis of Borsato. Ik schijn een smaak te hebben die kennelijk niet helemaal ‘verantwoord’ is, maar dat kan mij niets schelen. Bij Guus speel ik in de stadions en doe ik een clubtour in het najaar. Ik kan het persoonlijk en muzikaal uitstekend met hem vinden. Vergeet niet dat de tijd vanKedengkedeng alweer twaalf jaar achter hem ligt. En pas op! Bij Guus beleef je meer rock & roll dan bij menig andere band in Nederland!”