Schrijven van liedjes blijft handwerk voor JW Roy

door Marius Roeting - PZC, 24 maart 2009

Van singer-songwriter met Engelstalige Americana tot hitcomponist in het Nederlandstalige. Zo ziet de carrière van JW Roy er in een notendop uit. Maar niets gaat vanzelf. "Het schrijven van liedjes blijft handwerk," zegt Roy. 
 
Halverwege de jaren negentig verschijnt 'Round Here, het verrassende debuutalbum van Jan Willem Roy. Engelstalige songs met muzikale Amerikaanse rootsinvloeden. Na vier aansprekende en hoog gewaardeerde cd's in die taal, gooit Roy het over een andere boeg. Laagstraat 443 bevat liedjes in het Brabants. De titelloze opvolger uit 2008 is geheel Nederlandstalig.

Wat blijft is de aanstekelijke muzikale mix van pop, country, folk en Americana als basis voor de teksten. Ook wanneer die in dialect of in het Nederlands zijn geschreven. "Ik vind dat muziek en taal een kloppende combinatie moet zijn. Dat is het voor mij op deze manier. Die Amerikaanse folk- en rootsmuziek zit gewoon in mij."
De verandering naar het Nederlands ging geleidelijk, maar inmiddels heeft Roy een reputatie opgebouwd. Zo schreef hij vrijwel alle nummers mee van Guus Meeuwis' laatste album en scoorde dus als componist hits met Tranen gelachen en ProostenAls je ooit nog eens terug kan, met zang van Racoons Bart van der Weide, stond vorig jaar nog op de eerste plaats in de hitlijsten.

Dat hij onder zijn eigen naam nog geen hit scoorde, deert de Brabantse zanger niet. "Vanzelfsprekend trekken mensen met wie ik samenwerk, zoals Guus Meeuwis, Gerard van Maasakkers en namen uit het Ticket for Tibet-project, een breder publiek dan ik. Het is fijn om voor die grote winkel te schrijven en daar doe ik ook wel voordeel mee. Maar ik zit niet te vlassen op een nummer 1-hit met mijn eigen liedjes. Ik streef niet naar de overtreffende trap van groot. Mijn carrière volgt een natuurlijke ontwikkeling. Uiteraard is het prettig dat er meer mensen naar je concerten komen. Maar het doel van die samenwerkingen is louter creatief. Het inspireert en levert nieuwe inzichten en ideeën op."

Onlangs verscheen de live-cd JW Roy Leeft, een doorsnee van het Brabantse materiaal van Laagstraat 433 en het Nederlandstalige op JW Roy. "Inmiddels breng ik toch weer een enkele song in het Engels. Ik ben blijven schrijven in die taal en het is zonde die liedjes te laten liggen." 
Roy geeft enkele beperkingen aan van het schrijven in de moederstaal. "Het Nederlands is minder romantisch. In veel Engelse woorden ligt meer sfeer en gevoel. Dan kan je iets met één woord treffen, daar waar het in het Nederlands net niet klinkt. Er zijn ook minder metaforische zinnen."

Het componeren is volgens Roy geen vanzelfsprekendheid. "Je krijgt het niet voor niets. Het is net werken. Je begint met een wit, leeg vel papier en uiteindelijk na veel zwoegen en slijpen staat er een lied op. Ik heb twaalf jaar in de slagerij van mijn vader gewerkt en weet wat werken is. Maar dit vind ik veel leuker. Een slagerij staat stil. Hier kan je veranderen en dat heb je zelf in de hand. Je kunt met iets komen waar je iets aan hebt. Alles verandert in de muziek, maar het schrijven van liedjes blijft handwerk en daar ben ik heel blij mee."