Laagstraat 443 (2005)

Persreacties


OOR – Enkele countrygetinte passages daargelaten neemt de Brabantse songsmid op zijn nieuwe album steeds meer afstand van het door hem sinds jaren succesvol beoefende Americana-idioom. En dat niet alleen. Alle liedjes worden in het Brabants dialect gezongen. Deze opmerkelijke metamorfose zou voor Jan Willem wel eens heel gunstig kunnen uitpakken.

Vrij Nederland – Met Laagstraat 443 gooit hij het roer om. Terug naar geboortestreek Brabant, naar meisjes met ‘kenijnenbonten kraag' en boodschappen in de C1000. ‘Ik zal oe es wa gaan zingen,' klinkt het ferm. En dat zou weleens de beste keuze in zijn carrière kunnen zijn.

Nieuwe Revu – Laagstraat 443 is in alle eenvoud een bij vlagen ronduit kneuterige plaat, en dat is er tegelijk ook zo aantrekkelijk aan. Van spruitjeblues naar prachtig bezongen doodsangst, ‘van New York tot Nuenen': het brengt ons van gekromde tenen naar kippenvel en weer terug.

Metro – Voor het eerst neemt de Americana-zanger zijn moerstaal in de mond en die beslissing kan wel eens de beste zijn die hij de afgelopen jaren heeft genomen. Het Brabantse dialect staat nergens in de weg. Integendeel, het maakt de intieme songs net sterker.

Het Parool – De man heeft nog nooit zo goed geklonken. Americana in het Brabants, dat dat kán weet je zodra Roy na een eerste gezingzegde couplet dat tweestemmige refrein inzet. Muzikaal zijn zijn liedjes nog van eenzelfde ruwhouten schoonheid, en Roy's poëtisch directe Nederlands geeft je nou niet eens het akelige gevoel dat je naar kleinkunst zit te luisteren. Jan Willem vertelt je gewoon van zijn oude dorp, zijn gerafelde hart en zijn zuidelijke ziel. Gewoon betoverend mooi.

Algemeen Dagblad – Roy ontdoet zich op alweer zijn vijfde cd van zijn 'Americana-syndroom' en zingt voor het eerst in zijn moerstaal: het Brabants. Zijn angst voor de dood zingt hij met oprecht gemeende emotie van zich af. Roy werpt zich met zijn koerswijziging op als troubadour in de traditie van Cornelis Vreeswijk.

Brabants Dagblad – JW Roy heeft lang zijn roots over de grote plas gezocht. Americana was het etiket dat aan hem kleefde, of gewoon: blues. Het schitterend samenspel van twaalf hoogstpersoonlijke liedjes is ontsproten aan de rijke bron van Gerard van Maasakkers, die zo zijn eigen liedweg door de Brabantse taal heeft gevonden. Het was een omweg, maar lonen deed het wel om Brabant in Amerika terug te vinden.

Provinciale Zeeuwse Courant – Het Brabants dialect maakt van Laagstraat 443 , vernoemd naar het adres waar de plaat werd opgenomen, Roys persoonlijkste plaat tot nu toe. En in veel opzichten tevens zijn beste, al zijn de teksten soms wel erg eenvoudig en kort door de bocht.

Aloha: People & Music – Waar hij op zijn vorige vier albums in het Engels zong en zich profileerde als een Americana-artiest, bedient hij zich nu van zijn moerstaal in twaalf melancholieke songs. Dat ‘moerstaal' moet je letterlijk zien, want Jan Willem is terugegaan naar het Brabants. Daarmee spreekt hij de taal van zijn hart en dat helpt als je je gevoelens zo eerlijk mogelijk in tekst en muziek wilt vatten.

Heaven – Hoewel hij natuurlijk wel met het Brabants is opgegroeid, liggen zijn muzikale roots niet bij Brabantse artiesten, maar bij Amerikaanse singer-songwriters en countryrock uit de jaren zeventig. Wat dat betreft heeft JW Roy met Laagstraat 443 minder een puur Brabantse plaat willen maken dan een Americana-album met Brabantse trekken. En daar is hij, door de kwaliteit van de liedjes en de grandioze vertolking, wonderwel in geslaagd.

Fret – Als je in je moedertaal zingt, roep je gegarandeerd meer op, alsof de taal de herinnering levend houdt, de woorden meer betekenen. Deze emotievolle plaat valt verder op door de smaakvolle versmelting van blues en roots en de subtiele invulling van Roy's verhalen. Laagstraat 443 is een absolute topproductie van Brabantse bodem. 

Wereldomroep – JW Roy heeft al heel wat Americana-albums gemaakt, de een wat soberder gearrangeerd dan de ander, de een wat meer country-georiënteerd dan de ander. Zijn prachtige stem werd met de plaat krachtiger en indrukwekkender. De stap naar het Brabantse dialect werd een aantal jaren geleden gemaakt. De Highway is de Laagstraat geworden en dat is een verandering ten goede.

www.alt.country.nl –Laagstraat 443 is een spannende en verrassende cd, en dat laatste zit hem erin dat Jan Willem Roy voor het eerst in zijn moerstaal zingt. Roy zingt niet in ABN, doch met een sterk Brabants accent. En o, wat komt zijn schorre stem mooi over in het Nederlands. Laagstraat 443 mag van mij toetreden tot de canon van de Nederlandstalige muziek.

www.ctrl.alt.country.be – Niemand, maar dan ook werkelijk niemand in de Lage Landen weet diepe emoties zo treffend te verwoorden als JW Roy. Dat blijkt nog duidelijker dan voorheen op 's mans nieuwe, in z'n eigen dialect, het Brabants, gezongen liedjes bevattende cd Laagstraat 443. Meer nog dan voorheen lijkt de man zich volledig aan zijn luisteraars te hebben willen blootgeven.

Folkforum – De nummers van Laagstraat 443 zijn bluesy, met Amerikaanse rootsinvloeden. Hij zingt in het Brabants, maar dat maakt het geheel sterker. Hij is eenvoudig, eerlijk, persoonlijk, en laat merken dat hij inmiddels een optimistische kijk op de toekomst heeft. Een overtuigend goed debuut in zijn moerstaal.